Home » 2012 » december

Maandelijks archief: december 2012

Advertenties

Eiland, Wadden, Waddenzee, Werelderfgoed, Waddengebied? Wat promoot je?

Des te meer ik me bezig houd met het werelderfgoed des te meer komt deze vraag naar boven. Veel partijen willen wat doen met het werelderfgoed, het gebruiken om hun gebied op de kaart te zetten. Maar wat is nou de juiste schaal van promotie? En wat is het juiste gebied. Dit is volgens mij wel een discussie waard.

Image

 

Ameland als uitgangspunt nemend dan is het logisch dat we in het Noorden Ameland promoten, zo ook in een deel van Duitsland waar we al goed bekend zijn. Maar als klein eiland heb je niet de middelen om jezelf niet overal promoten. Dus des te verder weg des te meer moeten we samenwerken. In het zuiden kunnen we de Waddeneilanden promoten, verder weg in Duitsland ook. Binnen de proposite Waddeneilanden moeten we ze dan verleiden om maar ons te komen en als ze éénmaal voor Ameland kiezen dan moet ikze in mijn bedrijf krijgen. Moeten we nog verder weg dan het Waddengebied in de markt zetten? En waar promoot je gebieden als Noord Groningen of het Lauwersmeer gebied? Is het haalbaar om heel Noordoost Friesland te promoten in Nederland? En wat doen we met de kop van Noord Holland?

Wat al deze gebieden met elkaar gemeen hebben is de Waddenkust, het Werelderfgoed Waddenzee. Dus gaan we in Zuid Nederland, België en Duitsland het Werelderfgoed promoten? Objectief gezien moet je zeggen: ja dat doen we? Maar voor een kleine ondernemer in Harlingen is het moeilijk om mee te betalen aan de promotie van zo´n groot gebied.  Maar Wat zegt een gemeente in Noord Friesland als het gevraagd wordt mee te betalen aan de promotie van het Waddengebied? Kunnen zij wel over hun gemeente grenzen stappen?

Kunnen de provincies het dan? In Friesland zijn we nu bezig met het ontwikkelen van een toeristisch programma voor het Waddengebied. De provincie heeft daar vanaf het begin gepleit voor het integreren van de eilanden met het de Waddenkustgemeenten. Hoewel erg verschillend zijn er toch ook duidelijk verbindingen. Als we kijken naar De Duitse waddenkust zien we ook wat kustontwikkeling kan betekenen voor zowel de eilanden als de vaste wal. Dus geen onlogische keuze van de provincie. Het programma zal ook aandacht aan de promotie moeten besteden, maar houdt het straks op bij de provincie grens? Hoe gaan we om met de grensgebieden als het Lauwersmeer?

We hebben Waddenzee Werelderfgoed als koepel, dat is van ons allemaal. Is het een idee om het werelderfgoed Waddenzee straks in de markt te zetten, een sterk merk gepromoot door de marketingorganisaties van de provincies? Gaan we het samen met Duitsland doen? Ik zie het als lonkend perspectief. Het is mij zo langzamerhand wel duidelijk dat we alleen samen het werelderfgoed kunnen benutten. Kleine lokale initiatieven zijn waardevol en te prijzen, maar alleen samen hebben we echt impact en draagt het werelderfgoed bij aan het versterken van het gebied. Ik ben wel benieuwd naar reacties?

 

Advertenties

Wanneer staat die overheidsondernemer op?

Van een goed idee naar een goed project, dat hoorde ik vorige week tijdens de bijeenkomst. Het klinkt zo simpel maar de praktijk…….. Ik loop er steeds vaker tegen aan we willen met z’n allen iets realiseren maar dan komen de regels om de hoek. We hebben de regels zelf gemaakt omdat we misbruik willen voorkomen, iedereen evenveel kans willen geven en omdat we transparant willen zijn. Resultaat, “Ik ben het helemaal met u eens maar het kan niet”. Dit gebeurt vaak, ook bij overheden onderling, en het valt haast niet uit te leggen.

Er zijn ook gevallen genoeg waar men wat vrijer denkt, de regels ten gunste van de aanvrager interpreteert en oplossingen zoekt. Kan dat niet overal? We hebben de regels gemaakt omdat we niet iemand los willen vertrouwen om goede ideeën te steunen. Een ondernemer steekt geld in een goed idee, dat is een idee dat hem op termijn verder helpt, waarmee hij winst kan maken. Eigenlijk zouden we naar een situatie moeten dat we overheidsondernemers worden. We hebben een globaal doel, de overheidsondernemer bekijkt het idee, gaat als investeerder in gesprek en sluit een contract af met de uitvoerders. Moet een project dan geld opleveren? Nee hoor, als het doel natuurherstel is dan wordt de ondernemer afgerekend op de kwaliteit van de natuur op moment X, niet of het geld eerlijk is verdeeld? Bij het afrekenen moeten we wel zorgen dat niet degene wordt beloond die zijn talenten niet heeft ingezet: het fonds is gegroeid maar er is niks gebeurd. Nee bij ondernemen hoort risico nemen, maar wel verantwoord. Ook hier is het woord vertrouwen op z’n plaats, heb nou geloof in die overheidsondernemer. Weg met die beoordelingsspreadsheets, de werkelijkheid is veel complexer, vertrouwen in de partner is belangrijker dan de score onder aan de het formulier.

Tijdens de bijeenkomst vorige week van het Waddenfonds was het buzzword “revolving fund”, ik dacht direct wat een charmant idee. Jaren terug in Tanzania werkte ik met een innovatieve manier van helpen van boeren, ik werkte voor een kleine organisatie Heifer Project international (HPI). We hadden weinig geld dus had men het concept bedacht van we geven iemand een drachtige vaars (een jonge koe), de boerin die de koe krijgt moet ook weer een drachtige vaars teruggeven aan een volgende boer. Een mooi concept, daar waar de condities goed waren groeide de veestapel. Er waren ook dorpen bij waar we begonnen met 15 vaarzen en na 5 jaar nog maar vijf koeien over hadden. Het revolving fund boerde achteruit.

Image (meer…)